Nieuws
  • Register

De Mountainbike Arena Ischgl staat in heel Europa bekend voor de verscheidenheid aan singletrails en is een mekka voor mountainbikers. 30 tochten met bijna 51.000 m hoogteverschil en in totaal 1.210 km lengte laten je van het landschap genieten op singletrails tussen het Verwall-gebergte in het noorden en de Silvretta-groep in het zuiden.

Van juni tot september, vinden zowel beginners als professionals er een uitgebreid aanbod aan tochten, tot hoog in de bergen en met altijd verrassende en prachtige uitzichten. Een uitgebreid aanbod aan E-bikes en een verscheidenheid aan kabelbanen vergemakkelijken de toegang tot de prachtige berggebieden en zorgen voor meer plezier tijdens je fietsvakantie.
Met mijn reis naar Ischgl heb ik een duidelijk doel voor ogen: een tocht met aanzienlijk meer dieptemeters en veel rijplezier. Tot nu toe ken ik deze streek alleen door het oversteken van de Alpen, op de klassieke route naar de Heidelberger berghut en de Fimbapas. Deze keer wil ik de trails tussen Samnaun en Ischgl verkennen en heb ik hier en daar behoefte aan leuke tips van de lokale bevolking. Ik heb Renate en Heinz Peer heel wat jaren geleden helpen trainen tot MTB-gids en die hebben hier dan ook later de “Silvretta Bike Academy” opgericht. Voor mij is dit de ideale plaats voor een biertje met vrienden, binnenhalen van de nieuwste updates voor de geplande fietstocht en kletsen over oude tijden. Heinz toont me op de kaart een paar geheime paden en binnendoortjes die, volgens hem, mijn verwachtingen zullen overtreffen.

 

Ischgl meer small


Al vanaf één overnachting in een hotel in de MTB arena Ischgl is de “Silvretta Card all inclusive” gratis en die geeft je onbeperkt vervoer met alle kabel- en stoeltjesliften in de regio, en je kunt ook je fiets meenemen. Een erg waardevol aanbod, gewoon perfect voor wat ik van plan ben. Dus overwin ik ‘s morgens heel vroeg de eerste 1.000 m hoogteverschil met de Silvrettabahn. Na een korte trail, gaat het met de stoeltjeslift verder bergop en zit ik al op een hoogte van 2.750 m te genieten van een werkelijk adembenemend panorama. Een klein nadeel van de liften is dat ik nu met koude spieren aan de zeer steile klim naar Greitspitze moet beginnen. Natuurlijk zou ik net zo goed mijn fiets verder kunnen duwen - dat zou eigenlijk veel wijzer zijn - maar ik hou nu eenmaal van zulke speciale uitdagingen. Met veel moeite lukt het me om het voorwiel op de grond te houden en het hoogste punt van de dag in het zadel te bereiken. Net onder de top begint de Zeblas Trail, die eerst naar een dal gaat en vervolgens weer tot aan de Salaaser Kopf naar boven klimt. Nu kan de pret beginnen. Na een paar steile haarspeldbochten, groeit het pad uit tot een plezierige flow. Ik moet alleen oppassen dat de grove en scherpe leisteen mijn banden niet doorsnijdt. Vergezeld van een spectaculair uitzicht bereik ik na twee scherpe bochten en het doorwaden van een beekje de onverharde weg die na een korte klim bij de volgende singletrail uitkomt.

 

Spectaculaire Enduro-trails

De flowtrail doet zijn naam alle eer aan. In de perfect aangelegde steile bochten neemt de snelheid duidelijk toe, en ik kom veel te vroeg op de Alp Trida aan. De optie om nog eens 500 m tot Ravaisch naar beneden te rijden en via de kabelbaan en de flowtrail weer terug te komen, is voor mij niet spectaculair genoeg, dus kies ik voor de rit bergop met de Filmsattelbahn. Vlak bij het bergstation begint de Enduro-trail - en dat is duidelijk meer mijn ding. Amper 500 hoogtemeters trail-actie tovert een grote glimlach op mijn gezicht. Maar de kans op oververhitte remmen, doet me een korte pauze inlassen voordat ik weer op mijn knobbelbanden bergafwaarts ga. Met een gedegen rijvaardigheid en een goed ritme bereik ik snel en met volle tevredenheid voor de tweede keer de Alp Trida.
Ik maak nogmaals gebruik van de diensten van de kabelbanen, die me een derde en laatste keer in het zadel helpen, op de plaats waar ook de grens tussen Oostenrijk en Zwitserland ligt.

 

Enduro in Ischgl small

 

De veruit langste afdaling staat nu op de agenda. Op de Velilltrail duik ik meer dan 1300 m de diepte in tot in het centrum van Ischgl. De afdaling begint zonder veel moeilijkheden en leidt door rotspuin langs prachtige rotsformaties. Helemaal natuurlijk gelaten stukken in de Velilltrail met ingebouwde landingsplaatsen, jumps en houtelementen, zorgen voor afwisseling en zijn echt leuk om te rijden. Even gaat het terug een 50 tal meter hoger over een erg steil pad. Maar deze keer ben ik goed opgewarmd en vormt de klim voor mij geen onoverkomelijk obstakel meer. Op de een of andere manier ben ik dan ook blij dat ik niet de hele tijd moet remmen en even in het zadel kan zitten. Heel wat fietsers geven voor het bovenste deel van de Velillalpe de voorkeur aan de bosweg. Voor mij is dit geen optie. Ik blijf op de trail die de beek volgt, over rotsen, wortels en platformen - het is het perfecte terrein voor mijn Endurofully. Naast de technische moeilijkheidsgraad van de uitdagingen biedt de Velilltrail een reis door verschillende vegetatielagen. Van puin via alpenweiden tot bosbodem heeft deze afdaling alles in zich wat de MTB-sport zo aantrekkelijk maakt. De uitbreiding met kunstmatig opgenomen elementen maakt de Velilltrail een van de meest diverse singletrails in de Alpen.
Ruim 2500 m afdaling staan tegenover slechts 250 m klimmen en wat rijplezier betreft is deze ronde moeilijk te verslaan - daarmee heb ik dus mijn doel bereikt. Dankzij de bijkomende tips van lokale gidsen, werden mijn verwachtingen in deze “Enduro Tour” meer dan overtroffen.

 

Voor meer informatie klik op www.ischgl.com!
Mountainbike Holidays: www.bike-holidays.com

 

Accommodatie voor fietsers:

Bike- und Wellnesshotel Fliana www.fliana.com/bike
Alpines balance hotel Weisses Lamm www.hotellamm.at

 

Ischgl small

 

Foto's: Andreas Meyer

CoalaWeb Social Tabs

S5 Box

Login