Nieuws
  • Register

Een modelatleet. Een superprof. En, bovenal, een man van zijn woord. Zo leerde KBWB-directeur Jos Smets, Sven Nys kennen.

“Vaak wordt het woord icoon al te gemakkelijk gebruikt. Maar in het geval van Sven Nys is er geen vlag die de lading beter dekt. De sportwereld zal hem missen.”
Eén anecdote dringt zich meteen op als Jos Smets het over Sven Nys heeft. De bondsdirecteur organiseerde een veldrit in Nieuwrode, in 1997. Een hele tijd vóór de Balenaar voor het eerst wereldkampioen bij de beloften werd beloofde de crosser dat hij zou starten in dat provinciaal kampioenschap. “Wel, toen puntje bij paaltje kwam werd die belofte keurig nageleefd”, laat Jos Smets weten. “Iedereen had toen al in de gaten dat Sven enorme mogelijkheden had als wielrenner, maar toen leerde ik ook de mens-Nys waarderen als een man die zijn afspraken keurig nakomt. Het mag geen wonder heten dat hij die cross toen ook won…”

 

Sinds 2003 was Jos Smets als bondsdirecteur aanwezig op elk wereldkampioenschap veldrijden. En al die tijd bleef het contact tussen beide Brabanders hartelijk. “Ik zag Sven uitgroeien van een schuchtere jonge kerel, een knaap die af en toe gebukt ging onder een gebrek aan zelfvertrouwen, tot een zelfbewuste topper. Ik maakte deel uit van de Belgische delegatie toen Sven Nys zijn eerste titel bij de profs won, in SanktWendel. Wel, daar in Duitsland werd de ‘klik’ gemaakt. Ik maakte het vaak mee dat Nys in de onmiddellijke aanloop naar zo’n wereldkampioenschap kapot dreigde te gaan aan de stress. Niet alleen omdat hij zichzelf veel druk oplegde, vaak werd hij ook beïnvloed door de spelletjes die er in de schoot van de ploeg werden gespeeld. Blijkbaar werkte die eerste wereldtitel bevrijdend, want nadien herhaalde dat fenomeen zich niet meer. Als je het mij vraagt heeft Paul Van Den Bosch daar ook een voorname rol in gespeeld. In de loop der jaren werd het duidelijk dat Paul beduidend méér dan een trainer was voor Sven.”


Ook tijdens de Olympische Spelen van Peking en Londen volgde Jos Smets de escapades van Sven Nys van heel dichtbij. Dat de Kannibaal de veldritfiets met de mountainbike ging combineren is wat Smets betreft tekenend voor de échte sportman die de Balenaar was.
“Nys had veilig in het eigen veldritnest kunnen blijven, maar hij verkoos risico’s te nemen om zijn Olympische droom na te jagen. Hij begon aan dat avontuur in het mountainbiken met de panache die hem als crosser kenmerkte. Zo herinner ik me nog goed dat hij zijn eigen gezondheid op het spel ging zetten in de voorbereiding op de Spelen van Peking. Hij zocht in zijn voorbereiding in Leuven een soort van ‘warmtekamer’
op, een plek waar de klimatologische omstandigheden van de Chinese hoofdstad – hitte en hoge vochtigheidsgraad - werden gesimuleerd. Wel, elke keer kwam hij daar doodziek naar buiten. Maar hij bleef volhouden, tot het echt óp was. Nys gooide de handdoek maar kreeg daar even later al spijt van. Op het wereldkampioenschap in Fort William haalde hij de selectienorm voor Peking en ging hij er prompt opnieuw tegenaan. Ik herinner me nog dat hij tijdens de wedstrijd in China lang op medaillekoers lag. Pas op het einde van de wedstrijd ging Sven door de knieën. Een negende plaats was een schitterend resultaat, al blijft het natuurlijk jammer dat hij net één plek tekortkwam om een olympisch diploma te krijgen. Dat was de kers op de taart geweest.”


Sven Nys bracht op het afgelopen Wereldkampioenschap in Heusden-Zolder zijn laatste dagen door als lid van het Belgian Cycling Team, met een prestatie die hem nogmaals oneindig veel respect opleverde. Jos Smets houdt dan ook niks dan goede herinneringen
over aan de passages van de veldrijder bij de nationale ploeg. “Ik leerde Sven kennen als een geëngageerd man, als iemand die de groepssfeer heel belangrijk achtte. Keurig op tijd op elke afspraak, en als er iets was dat hem niet aanstond werd dat telkens op een correcte manier aangekaart. Kortom een fantastische ambassadeur voor het Belgian Cycling Team."

CoalaWeb Social Tabs

S5 Box

Login